Lukier zwyczajny i Lukier biały

Lukier zwyczajny

Formuje się przez tarcie w jedną stronę białek i cukru, do smaku wciska się cytrynę, biorąc na 40 dag cukru 4 białka; ponczowy, gdy do cukru bierze się arak i cytrynę.

Lukier biały przezroczysty

Bierze się na przykład 80 dag cukru, umoczywszy w wodzie tyle, ile zajmie w siebie cukier, zrobić syrop, próbując go do nitki, to jest gdy zacznie gęstnieć umoczyć widelec i dmuchnąć w powietrze, jeżeli będą się pokazywać nitki, to konserwa ma dosyć, zdjąć z ognia, wziąć piórko, umoczyć w wodzie i otaczać tym piórkiem cukier w rondlu, postawiony w chłodnym miejscu, aby stygł, gdy znać że gęstnieje, wylać najlepiej na płytę kamienną lub marmurową, jak to ma miejsce w cukierniach ? w domu prywatnym na porcelanowy półmisek lub marmurowy kredens, gdy wystygnie trochę włożyć w donicę i trzeć póty, póki zupełnie nie zbieleje i nie zrobi się jednakowa równa masa gęstości jakby pomady. Taka uformowana masa zowie się po cukierniczemu ?konserwą” i tę używa się w miarę potrzeby na przezroczysty lukier. Bierze się pewną ilość tej konser­wy, rozrabia wodą różaną i smaruje pędzelkiem nieco przestudzone ciasto wyjęte z pieca, a gdzie potrzeba, grubiej smarować. Do ma­zurków, tortów itp., można taką konserwę rozprowadzić jakim kto chce smakiem; arakiem, cytryną, pomarańczową wodą z domiesza­niem kilku kropel olejku pomarańczowego, czekoladą, likierem maraskinowym, sokiem malinowym bez cukru itp. Otarłszy cukier o cy­trynę lub pomarańczę będzie lukier koloru żółtego i aromatu owocu. Tym samym sposobem robią się owe ulubione cukierki, zwane pomadkami.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.